Turli xil mamlakatlardagi ovqatlanish odobi

Bu mamlakat aholisi vilkadan faqatgina past tabaqali insonlar taom yeydi, deb hisoblaydi.

Odatlar ham har xil bo’lar ekan, qarang. Masalan, Yaponiya va Hindistonda mehmonning ovqatni idishda qoldirmay, oxirigacha yeb qo’yishi mezmon uchun maqtovni bildirsa, Xitoyda buning tamoman aksi bo’lar ekan. Mezbon mehmonning bunday harakatidan xafa bo’lar ekan, chunki odat bo’yicha ovqatning mezbon tomonidan oxirigacha yeb qo’yishi mezbon taomni kam suzgani va mehmonning to’ymay qolganini bildirar ekan.

Qirqichdan chiqarilgan pishloq taomga o’zgacha bir ta’m beradi. Buni hamma qatori italiyaliklar ham yaxshi bilishadi, ammo ular hech qachon va hech qanday sharoitda pishloqni baliq, qisqichbaqa va boshqa shu kabi dengiz mahsuilotlari bilan aralashtirmaydilar.

Italiyaliklarni qahvani sevuvchi xalq, deb o’ylasangiz xato qilasiz. Haqiqiy italiyaliklar ovqatlanib bo’lgandan keyin sutli qahva ichmaydilar, chunki ularning fikrlaricha, sut hazm qilish jarayoniga salbiy ta’sir qilishi mumkin ekan.

Yaponiyada taomning mazali ekanligini bildirish uchun chin dildan chapillatib yeyiladi. Bundan tashqari yaponlarning fikricha, chapillatish taomning mazasini yanayam kuchaytiradi.

U yerda baliqning to’nkarilishi yomon belgi hisoblanadi. Bu shu baliqni tutgan baliqchining qayig’ini ag’anayotganini bildiradi. Shuning uchun baliq yemoqchi bo’lsangiz tinchgina o’tirib yeng!

Portugaliya va Misrda taomga qo’shimcha tuzdan foydalanmaganligingiz ma’qul. Chunki bu narsa oshpaz ovqatni maromiga yetkazib tayyorlamaganligini bildiradi.

Angliyada choyni qoshiq bilan aralashtirayotganda, qoshiqning ovozi chiqmasligi kerak, haqiqiy britaniyaliklar ayni mana shunday yo’l tutadilar. So’ngra ular aralashtirib bo’lgach, qoshini likopchaga qo’yadilar. Siz ham shunday qilishingiz lozim, aks holda “choynak” laqabini olishingiz mumkin.